Γκάλοπ/Ο “κακός”

Γκάλοπ

Ο “κακός”

Α’ έπος

Το ακόλουθο γκάλοπ, έχει να κάνει με το βιβλίο του εντεκάχρονου ΦΖΜ “Φανίστικη Μυθολογία“, γιατί σε μία μυθολογία για παιδιά και για ενήλικες, υπάρχουν δεκάδες χαρακτήρες.

Υπάρχει μία ερώτηση, λοιπόν, την οποία έχω επινοήσει εδώ και αρκετό καιρό. Είναι μία από τις αγαπημένες μου, και μάλλον καταλάβατε για πια λέω, αφού είδατε τον τίτλο. Τέλος Πάντων, πάμε να ξεκινήσουμε.

Η Φανίστικη Μυθολογία, όπως όλοι ξέρετε, είναι μία Μυθολογία (Πάλι καλά που σας το είπα). Σε μία μυθολογία, όμως, πάρτε για παράδειγμα την Ελληνική, υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες. Εξού και “…, γιατί σε μία μυθολογία για παιδιά και για ενήλικες, υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες…”. Δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να ξεχωρίσει έναν σαν τον “κακό της υπόθεσης”. Γι’ αυτό, τους λέμε όλους “καλούς, με τα ψεγάδια τους”. Στη Φανίστικη Μυθολογία όμως, ισχύει κάτι τέτοιο; Εγώ μάλλον, θα έλεγα πως όχι. Τώρα θα μου πείτε: <<Μα, φυσικά και όχι, ο “κακός”, όπως λες, του βιβλίου, είναι ο Εφιαλοβγάλτης!>>. Λοιπόν… Ναι. Ή… όχι; Διαφέρουν οι άλλοι χαρακτήρες από τον Εφιαλοβγάλτη κατά πολύ;

Προτού να σας δείξω γιατί το λέω αυτό, θα ήθελα να σας ξαναπώ, πως είναι τελείως ακίνδυνο να εισάγετε το e-mail σας, προκειμένου να γράψετε σχόλειο, διότι το e-mail, δεν είναι παρά ένας τρόπος να είμαι σίγουρος πως δεν μπαίνετε με διαφορετικά ονόματα. Δεν κινδυνεύετε από ανεπιθήματα e-mails στο inbox σας. Συνεχίζουμε.

Αρχικά, θα σας πω για τον Εφιαλοβγάλτη, τον οποίο μπορείτε όντως να πείτε και “κακό”. Αρχικά, πρόδωσε τον ίδιο του τον πατέρα. Τον σκότωσε, ενώ ισχυριζόταν πως έπιρνε εκδίκηση γι’ αυτόν. Αυτό άφηνε τους πάντες να πιστεύουν, προτού τους δείξει το αληθινό του πρόσωπο. Δεύτερον, σκότωσε τα ίδια του τ’ αδέρφια, χωρίς ενοχή. Και όχι μόνον. Τα θύματά του, ήταν:

1. Μοργκανάνα

2. Σκοτεινός Ιππότης

3. Πάσιφικ Άιρλιν

4. Φλάινγκ Χατ 1

5. Φλάινγκ Χατ 3

6. Ορφέας

7. Θάνια

8. Αμαλία

9. Αέρας

10. Όσκαρ

11. Ομάρ

12. Άστερα

13. Θανάτωση (Της εξουσίας)

(13.5 ΦΖΜ)

14. ΛΔΔ

15. Άνδρας Κλέφτης

Ναι, είναι μακριά η λίστα, και μακάρι να μην είχε αυτό το θέμα…

Επίσης, έκανε κάτι διακνινδυνευμένο: Άνοιξε το κουτί της Μοργκανάνας…

______________

Ωραία, ναι, ίσως να μην είναι και ο καλύτερος χαρακτήρας του βιβλίου, τί λέτε όμως για τον ΛΔΔ; Λοιπόν, έκανε καλά πράγματα, όμως, για σχεδόν το μισό βιβλίο, θεωρούνταν ο κακός. Και μάλιστα, ξεκίνησε και μία μάχη στο Έβερεστ γι’ αυτόν. Θυμάστε; Πέτρωσε μια θεά, διέλυσε την ισορροπία, υποδούλωσε τον Φυξ, έκανε τους πάντες να τον φοβούνται, σκόρπιζε μίσος και πανικό… Τί έχετε να πείτε γι’ αυτόν εδώ;

______________

Ας πούμε τώρα, για την ΑΑΦΖΜ… Μυστική… Σκοτεινή… Κακιά; Θρασύδειλη; Τόλμησε και αμφισβήτησε τον ΦΖΜ. Η τιμωρία της θα έκανε τον οποιονδήποτε να μισήσει τον ΦΖΜ, αν ήταν στη θέση της. Και, ας μην ξεχνάμε τον θάνατό της… Για μισό λεπτό… Ποιον θάνατό της; Αφού δεν πέθανε; Επισκεφθείτε το άρθρο “Οι τοπ 10 πιο κακοί χαρακτήρες“. Τί βλέπετε;

______________

ΦΖΜ. Λοιπόν… Τί λέτε γι’ αυτόν εδώ; Έχετε δει το “Γκάλοπ/ Ο ΦΖΜ“; Θα χρειαστεί να επαναλάβω λίγα πράγματα…:

Ο ΦΖΜ, επισκευθείτε το άρθρο του πατώντας επάνω στο όνομά του, για περισσότερες πληροφορίες, είναι ένας χαρακτήρας του βιβλίου. Από τους πιο σημαντικούς. Όμως, δεν είναι και από τους πιο καλούς. Ίσως να είναι ο αγαπημένος πολλών αναγνωστών του βιβλίου, όμως, αν επισκευθείτε το άρθρο “Οι τοπ 10 πιο κακοί χαρακτήρες“, θα δείτε πως ο ΦΖΜ βρίσκεται στη βάση της λίστας, μετά από έναν χαρακτήρα. Γιατί όμως αυτό; Μήπως επειδή πήρε τη βασιλεία από τον ΛΔΔ ταπείνώνοντάς τον; Μήπως γιατί σκότωσε τον Μέρλιν; Ίσως γιατί, παρόλο που ήξερε τις συνέπειες, έδωσε στον Εφιαλοβγάλτη οδηγίες, σχετικά με το κουτί; Μήπως γιατί δε βοήθησε τις Φανομοίρες, καθώς και κανέναν άλλον, αλλά αντιθέτως, παρόλη τη δύναμή του, άφησε τον Εφιαλοβγάλτη να τους σκοτώσει όλλους; Ίσως δεν είχατε σκεφτεί όλα αυτά, τώρα όμως που τα βλέπετε: <<Είναι ο ΦΖΜ, τελικά ο “καλός” του βιβλίου; Μήπως ο ΦΖΜ, θα μας εκπλήξει στο Β’ έπος; Μήπως υπάρχει πιο βαθύ σχέδιο; Μήπως, τελικά, σε αυτό το βιβλίο, δεν υπάρχει “καλός”;>>

Μα… τί είναι ο ΦΖΜ; Μήπως αυτό που θα γίνει και ο Εφιαλοβγάλτης, εφόσον άνοιξε το κουτί;

_____________

Ομάρ; Σίγουρα, δεν είναι με τίποτα ο βασικός κακός του βιβλίου, όμως θα σας πως μία μικρή ιστορία…:

Η Κόρη του Αέρα ήταν μία ανώνυμη θνητή, διότι απλούστατα, όπως έχω επίσης προαναφέρει, δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ονόματα πολλών θνητών, αφού αυτός δεν είναι από τους στόχους της Φανίστικης Μυθολογίας.

Η θνητή αυτή λοιπόν, δώθηκε σα δώρο από τη θεά Κωνσταντίνα σε δεξίωση στον θεό Αέρα. Αυτός, υιοθέτησε τη γυναίκα αυτή και την ανέθρεψε σαν κόρη του. Την αγαπούσε πιο πολύ απ’ οτιδήποτε άλλο στην υφήλιο. Την πρόσεχε, όχι σαν τα μάτια του, πιο πολύ από τα μάτια του.

Όμως εκείνη την περίοδο, δυστυχώς, ήταν περίοδος πολέμου, ανάμεσα στους διαβόητους εννέα θεούς του Έβερεστ. Και ο πανούργος θεός Δαμαστοσίς, είχε ένα ύπουλο σχέδιο. Είχε παρατηρήσει πόσο πολύ νοιαζόταν ο Αέρας για τη θετή του κόρη. Η θεά Κωνσταντίνα, σοφά σκέφτηκε και έτσι έπραξε κιόλας, αφού την προίκισε να μπορεί να ζει σε συνθήκες απάνθρωπες κι αντίξοες. Ακόμα κα στο ψηλό΄ όρος αυτό, το Έβερεστ. Και ο Αέρας, φρόντισε και γι’ αυτό, της έφτιαξε ένα σπίτι, εκεί, ψηλά, στο Έβερεστ.

Ο Δαμαστοσίς όμως, διέταξε τον Ομάρ να σκοτώσει τη θνητή αυτή, και την ψυχή του Αέρα να τη βυθίζει σε έρεβος αιώνιο και βασανιστικό. Έτσι κι έγινε. Όμως ο Αέρας αντιλήφθηκε την πλεκτάνη του Δαμαστοσίς, και έστειλε με μιας αέρα κατά πάνω του βαρύ. Και ο Δαμαστοσίς, σήκωσε τσουνάμι δυνατό, και κατπλάκωσε τον αέρα, με αποτέλεσμα η θα΄λασσα να αποκτήσει έναν πολύ ελαφρύ κυματισμό.

Έτσι, μετά από ανεμοστρόβυλους συνήθως έρχονται τσουνάμια, και η “Ζαρωμένη θάλασσα”, είναι του Αέρα κατάρα βαριά. Όσο και ο Αέρας που εξαπέλυσε.

Σκεφτείτε τώρα και για τον Δαμαστοσίς…

_____________

Είναι δεκάδες ακόμη… Όμως… Ποιος είναι ο πιο κακός; Εγώ καταλήγω σε ένα συμπέρασμα:

Μπορεί, στις Μυθολογίες να είναι “όλοι καλοί”. Στη Φανίστικη Μυθολογία όμως, είναι όλοι κακοί. Όλοι, βλέπουν το συμφέρον τους, και το συμφέρον αυτών που αγαπάνε (Αν αγαπάνε), χωρίς να σκε΄φτονται τίποτε άλλο. Αν και αυτό μπορεί να είναι και καλό, δε θα τελειώσει αίσια…

Εσείς, τί πιστεύετε;